دانشمندان ناسا روز پنجشنبه (۱ اسد) اعلام کردند که بخشی از شفقهای مریخ با سازوکاری شبیه به شفقهای قطبی زمین شکل میگیرند.
این یافته بر پایهی دادههای فضاپیمای «میون» به دست آمده و نشان میدهد که میدانهای مقناطیسی در نزدیکی سطح مریخ میتوانند الکترونهای باردار را شتاب داده و به سوی جو این سیاره پرتاب کنند.
برخورد این الکترونها با گازهای موجود در جو مریخ، درخششهای شفقی را ایجاد میکند. دانشمندان میگویند این روند نسخهی کوچکتری از چرخهای است که در میدان مقناطیسی زمین رخ میدهد و شفقهای قطبی را به وجود میآورد.
مریخ برخلاف زمین میدان مقناطیسی سراسری ندارد؛ اما بخشهایی از پوستهی این سیاره هنوز بهشدت مقناطیسی هستند. این مناطق حدود چهار میلیارد سال پیش و زمانی شکل گرفتند که مریخ هنوز میدان مقناطیسی گستردهای داشت.
فضاپیمای میون پیش از این شفقهای متمرکزی را در بالای همین مناطق ثبت کرده بود؛ اما دانشمندان تا کنون نمیدانستند الکترونهای ایجادکنندهی این شفقها چگونه انرژی لازم را به دست میآورند.
در پژوهش تازه، اطلاعات مقناطیسسنج و چند دستگاه دیگر میون بررسی شد. نتایج نشان داد که اتصال دوبارهی خطوط میدان مقناطیسی، جریانهای برقی ایجاد کرده و ذرات باردار را به سوی جو مریخ شتاب میدهد.
دانشمندان میگویند این کشف درک آنان از چگونگی تعامل باد خورشیدی با مریخ را افزایش میدهد و میتواند به توضیح تفاوت روند تکامل زمین و مریخ کمک کند.
شناخت محیط فضایی مریخ برای ماموریتهای رباتیک و سرنشیندار آینده نیز مهم است؛ زیرا ذرات باردار خورشیدی میتوانند بر فضاپیماها، دستگاههای ارتباطی و سلامت فضانوردان تاثیر بگذارند.
ماموریت میون پس از بیش از ۱۱ سال فعالیت، در ماه جون سال جاری پایان یافت؛ اما ناسا همچنان از دادههای جمعآوریشدهی آن برای بررسی جو و تاریخ مریخ استفاده میکند.




