پس از سقوط دولت جمهوری، خبرنگاران زیادی به پاکستان، به ویژه خیبرپختونخوا، مهاجرت کردند، اما اکنون در وضعیت نامساعدی قرار دارند.
شبکهی خبری قبیلهای (تیانان) نوشته است که مشکلات خبرنگاران افغانستان در خیبرپختونخوا در ماههای پسین به شدت افزایش یافته است و وضعیت خبرنگاران زن بسیار جدیتر میباشد.
بسیاری از خبرنگاران زن از سوی مالکین خانههای اجارهای خود پیامی دریافت میکنند که آنها را ملزم به تخلیهی خانه میکند.
یکی از مشکلات اصلی این خبرنگاران، عدم دسترسی به سیمکارتهای پاکستانی است. در چنین شرایطی، وقتی خبرنگاران برای انجام کارهای روزمره، از جمله خرید مواد خوراکی، از خانه خارج میشوند، ارتباط خود را با خانوادهی خود از دست میدهند.
یک خبرنگار زن گفت: «این مشکل شاید کوچک به نظر برسد، اما برای ما نمادی از ترس است. وقتی بیرون میرویم، خانوادههایمان نمیتوانند با ما تماس بگیرند و همیشه اضطراب از وقوع اتفاق بد وجود دارد.»
یک خبرنگار زن بیوه که در پشاور زندگی میکند و تنها نانآور چهار فرزند خود است، میگوید بزرگترین ترس فرزندانش این است که مادرشان ممکن است از سوی پولیس بازداشت شود.
او گفت: «وقتی دیر به خانه برمیگردم، فرزندانم وحشت میکنند و فکر میکنند شاید من به بازداشتگاه پولیس برده شده باشم. این ترس بخشی از زندگی روزمرهی ما شده است.»
یک خبرنگار زن دیگر، رویداد دلخراشی را که شب گذشته رخ داده بود، شرح داد. او دختر بیمار خود را به بیمارستانی در پشاور برده بود؛ جایی که به دلیل مرگ یک کودک بر اثر کوتاهی داکتران، اعتراضاتی برپا شده بودند.
این خبرنگار گفت: «ماموران پولیس از همه میپرسیدند چرا آمدهاند و اهل کجا هستند. من میلرزیدم و ترس داشتم که شاید از من هم بازجویی کنند. ترس داشتم اگر من به همراه دختر بیمارم بازداشت و اخراج شوم، دیگر فرزندانم تنها بمانند.»
آنها میگویند ترس آنها بیدلیل نیست و به دلیل پیشینهی کاری خود با رسانههایی که طالبان آنها را همسو با دولت میپنداشت، در معرض خطر هستند.
یکی از خبرنگاران گفت: «ما حقیقت را نوشتیم و نشان دادیم، اما امروز همان حقیقت تهدیدی برای جان ما شده است.»
این خبرنگاران از دولت پاکستان و نهادهای ذیربط خواستند که ویزایشان تمدید و اجازهی دسترسی به سیمکارتهای پاکستانی برایشان فراهم شود.
