شماری از جنبشهای اعتراضی زنان افغانستان به مناسبت ۲۴ اسد، پنجمین سال تسلط طالبان بر افغانستان، از جامعهی جهانی خواستند از «محکومیتهای تکراری» فراتر رفته و برای پایاندادن به آنچه «آپارتاید جنسیتی» و نقض نظاممند حقوق زنان خواندند، اقدامات عملی و فوری انجام دهد.
جنبش همت زنان، جنبش زنان عدالتخواه، جنبش آفتاب آزادی، جنبش زنان افغانستان برای برابری و شبکه آزادی زنان همچنین خواستار پاسخگو قرار دادن طالبان در قبال بازداشت، شکنجه و سرکوب زنان معترض شدند.
این جنبشها در اعلامیهای مشترک گفتند که ۲۴ اسد برای زنان افغانستان تنها یک تاریخ نیست، بلکه آغاز دورهای است که در آن میلیونها زن و دختر از ابتداییترین حقوق خود محروم شدهاند.
در اعلامیه آمده است که پس از تسلط طالبان، مکاتب و دانشگاهها به روی دختران بسته شده، زنان از کار محروم شدهاند و زنان معترض با بازداشت، تهدید، خشونت و شکنجه مواجه شدهاند.
جنبشهای اعتراضی افزودند که محدودیتهای طالبان تنها زنان عادی را هدف قرار نداده، بلکه داکتران، خبرنگاران، استادان، معلمان، دانشجویان، کارمندان زن، نیروهای پولیس و نظامیان زن حکومت پیشین نیز از کار، آموزش و مشارکت اجتماعی محروم شدهاند.
آنان گفتند آنچه بر زنان افغانستان تحمیل شده، سیاستی نظاممند برای حذف زنان از جامعه و زندگی عمومی است که باید از سوی جامعهی جهانی بهعنوان «آپارتاید جنسیتی» مورد توجه قرار گیرد.
در اعلامیه آمده است که زنان افغانستان با وجود تهدید، بازداشت و شکنجه در برابر سیاستهای طالبان سکوت نکردهاند و همچنان برای آموزش، کار، آزادی و «زندگی با کرامت» مبارزه میکنند.
این جنبشها از ملل متحد، یوناما، شورای امنیت، شورای حقوق بشر و کشورهای جهان خواستند برای پایاندادن به نقض حقوق زنان در افغانستان اقدامات عملی انجام دهند.
آنان همچنین تاکید کردند که هیچ نشستی دربارهی آینده افغانستان نباید بدون حضور «واقعی و معنادار» زنان، بهویژه زنان معترض و دادخواه، برگزار شود.
جنبشهای اعتراضی زنان در ادامه از رسانههای بینالمللی خواستند وضعیت زنان و دختران افغانستان را از توجه دور نسازند و دربارهی دختران محروم از آموزش، زنان محروم از کار، خبرنگاران زن تحت فشار و زنان معترضی که بازداشت و شکنجه شدهاند، گزارش دهند.
در اعلامیه آمده است: «سکوت جهان نباید به عادیشدن سرکوب زنان افغانستان منجر شود.»
این جنبشها ۲۴ اسد را «روز مقاومت، دادخواهی و ایستادگی زنان افغانستان» خواندند و گفتند که مبارزهی آنان تا پایان آنچه «آپارتاید جنسیتی» میخوانند، بازگشت دختران به مکاتب و دانشگاهها و تامین حق کار و آزادی زنان ادامه خواهد یافت.
