واشنگتن پست نوشته است که بازارهای شمالغرب پاکستان که در نزدیکی خط دیورند قرار دارند، به مثابهی «دماسنج» روابط افغانستان و پاکستان عمل میکنند.
این روزنامه گزارش داده است که توقف روابط بازرگانی با افغانستان پیامدهای منفی قابلتوجهی بر این بازارها گذاشته و میوههایی که پیشتر در آنجاها فراوان بودند، اکنون پیدا نمیشوند.
بر بنیاد گزارش، از زمان بستهشدن گذرگاههای مرزی، قیمت برخی میوهها و سبزیجات در پاکستان تا 400 درصد افزایش یافته است.
پیامدهای بستهماندن گذرگاهها در افغانستان میتوانند شدیدتر باشند. میوهها و سبزیجات از اقلام صادراتی اصلی این کشور هستند و با بستهشدن گذرگاهها در ماه میزان، بسیاری از محمولهها به حالت فاسدشدن رها شدند.
فاروق، بازرگان میوه در کابل به واشنگتن پست گفت انتقال کالا به ایران یا آسیای مرکزی بسیار پرهزینهتر و کندتر است.
پیش از مسدودشدن گذرگاهها، پاکستان بزرگترین شریک بازرگانی افغانستان بود و در سال 2023 بیش از نیمی از صادرات این کشور و حدود یکپنجم واردات آن را به خود اختصاص داد.
در 20 میزان و به دنبال حملهی طالبان، پاکستان تمامی گذرگاههای مرزی در امتداد خط دیورند را بست. طرفین بر سر آتشبس به توافق رسیدند، اما گذرگاهها همچنان به روی بازرگانی بسته ماندند.
مردم محلی میگویند که چنین بستهماندن طولانی گذرگاهها را با به یاد ندارند. این موضوع در گذشته با میانجیگری بزرگان محلی در ظرف چند روز معدود حل میشد.
طالبان و پاکستان تلاش دارند که زیانهای ناشی از این موضوع را کماهمیت جلوه دهند.
پاکستان میگوید دلیل اصلی بستن مرز، حمایت طالبان از گروه تیتیپی است. رییس ستاد ارتش پاکستان مدعی شده است که 70 درصد نیروهای این گروه شهروند افغانستان هستند.
زمانی که گذرگاهها باز بودند، محصولات افغانستان در قالب کاروانهای منظم لاریها به داخل پاکستان سرازیر شده و بازارهای عمدهفروشی را تغذیه میکردند. تنها از گذرگاه تورخم، روزانه حدود 700 تا 900 لاری عبور میکرد.
مجیبالرحمان، رئییس انجمن کارگزاران ترخیص کالا در گذرگاه تورخم، گفت: «بازرگانی و سیاست باید از هم جدا باشند.»
رحمان، نمایندهی کارگزاران گمرکی در سوی پاکستان گذرگاه تورخم، برآورد کرده است که بستهماندن گذرگاهها تا 3 هزار کارگر محلی و بیش از یک هزار کارگزار گمرکی را بیکار کرده است.
