نشریهی سیتیایام طی گزارشی ضمن پرداختن به موفقیتهای اخیر تیم ملی کریکت افغانستان، به رابطهی «خوب» این تیم با رژیم طالبان اشاره کرده و نوشته است که زیر پوست این پیروزی «مردان» کریکت افغانستان، یک فاجعهی حقوق بشری خوابیده است. گزارش سیتیایام امروز بیستوششم جون به نشر رسیده است.
این درحالیست که راشد خان، کاپیتان تیم ملی کریکت پس از پیروزی در برابر بنگلهدیش با امیر خان متقی، وزیر امور خارجهی طالبان تماس تصویری برقرار کرد.
در گزارش سیتیایام آمده است که ستم بر زنان در شمار سیاستهای اصلی رژیم حاکم کنونی افغانستان قرار دارد و این بر پیروزیهای تیم ملی کریکت کشور تاثیر میگذارد و سایهی این رژیم دستآوردهای ورزشی را تحتالشعاع قرار میدهد.
در ادامهی گزارش میخوانیم که پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ میلادی تعداد زیادی از افغانستان تخلیه شده و از چنگ طالبان فرار کردند؛ ولی تیم ملی کریکت مردان اجازهی ادامه دادنِ عادی به برنامههای خود را پیدا کرد.
ایام به نقل از رویا صمیم، کاپیتان تیم ملی کریکت زنان افغانستان که اکنون در کانادا به سر میبرد نوشته است که «رفتن به وطن فعلاً ممکن نیست و طالبان مرا نمیپذیرند.»
ایام نوشته است که داشتن یک تیم فعال کریکت زنان شرط عضویت کامل در شورای بینالمللی کریکت نیست و به همین روی طالبان توجهی به تیم کریکت زنان افغانستان ندارند.
شورای بینالمللی کریکت به سیتیایام گفته است «شورای بینالمللی کریکت بازیکنان افغانستان را برای تبعیت از قانون دولتِ کشورشان مجازات نخواهد کرد.»
در ادامهی این گزارش آمده است که سازمان ملل در سومین دور نشست دوحه که در شُرف برگزاریست به زنان و مسائل آنان نپرداخته و حتا اجازهی اشتراک در این جلسه را به آنان نداده است.
این گزارش درحالی به نشر میرسد که افغانستان روز گذشته با شکست دادنِ بنگلهدیش در یک بازی جذاب و نفسگیر برای نخستین بار در تاریخ ورزش خود به مرحلهی نیمه نهایی جام جهانی کریکت راه یافت.
