نماینده‌ی کمیسیاریای عالی پناهندگان ملل متحد در افغانستان می‌گوید که یکی از دشواری‌های کار وی این است که می‌تواند با مقام‌های محلی طالبان به توافق برسد، اما تصمیم‌ها همچنان ممکن است از سوی رهبری این گروه لغو شوند.
عرفات جمال در یک مصاحبه‌ی تازه با خبرگزاری «ای‌پی‌دی» آلمان گفته است: «به طور مثال به تازگی مرکزی برای قالین‌باقی را در هرات افتتاح کردم که 348 زن در آن مشغول به کار بودند.»
او افزوده است: «این مرکز را همراه با والی [طالبان در ] محل افتتاح کردیم، اما سپس افرادی که به اصطلاح محتسبان امر به معروف و نهی از منکر خوانده می‌شوند، آمدند و مرکز را بستند.»
عرفات جمال در بخش دیگری از مصاحبه می‌گوید که از 200 کارمند کمیساریای عالی پناهندگان ملل متحد در افغانستان، 29 تن زن هستند، اما اجازه ندارند به دفاتر این نهاد وارد شوند.
او می‌افزاید که طالبان ابتدا با خشونت ممنوعیت ورود زنان افغانستان به دفاتر ملل متحد را اعمال می‌کرد، اما اکنون دیگر شدت عمل ندارد.
عرفات جمال با یادآوری این که فشار کاهش بودجه به نهادی که او در آن کار می‌کند احساس می‌شود، گفته است که آنان مجبور شدند 200 بست کاری خود را حذف کنند.
او افزوده که پیش از این، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در سراسر کشور هفت دفتر داشت، اما اکنون تنها شش دفتر دارد.
جمال می‌گوید که این نهاد ملل متحد در سراسر جهان با کسانی همکاری می‌کند که کنترول امور را در دست دارند و در افغانستان همکاری یک ضرورت است و به معنای تایید سیاست‌های طالبان نیست.
او می‌گوید که از سال 2023 بدین‌سو حدود 6.3 میلیون تن از کشورهای خارجی، به ویژه ایران و پاکستان، به افغانستان بازگشته‌اند. جمال تاکید کرده که حدود 60 درصد آنان به صورت اجباری بازگشته‌اند.
او در بخش دیگری از مصاحبه تاکید کرده که باور دارد جهان با نادیده‌گرفتن افغانستان «رویکردی بسیار کوته‌بینانه» در پیش گرفته است.
