وزارت خارجه‌ی امریکا در گزارشی تازه درباره‌ی قاچاق انسان در افغانستان می‌گوید که طالبان از کودکان در نقش‌های جنگی استفاده می‌کند و برخی اعضای این گروه دست به «بچه‌بازی» زده‌اند.
بر بنیاد گزارش، طالبان گام‌های معناداری برای مبارزه با قاچاق انسان، پیگرد قاچاقبران و شناسایی قربانیان و ارائه‌ی خدمات به آنان برنداشته است.
در گزارش آمده که طالبان هیچ موردی از تحقیق، پیگرد قضایی یا محکومیت اعضای خود به اتهام همدستی ادعایی در قاچاق انسان را گزارش نکرده است. مصونیت از مجازات در میان این گروه «مشکل چشم‌گیری است و هیچ نظام رسمی پاسخگویی [نیز] وجود ندارد.»
یک سازمان غیردولتی گزارش داده که سه پناهگاه برای بازماندگان خشونت‌های خانوادگی، از جمله قربانیان احتمالی قاچاق انسان، در کابل اداره می‌کند.
سازمان دیگری گفت که دو پناهگاه را در کابل برای کودکان قربانی جرم و کودکان بی‌سرپناه اداره می‌کند که می‌توانند به کودکان قربانی قاچاق انسان نیز کمک کنند.
وزارت کار و امور اجتماعی طالبان تاسیسات محدودی برای کودکان دارد، اما این مراکز خدمات تخصصی برای قربانیان قاچاق انسان ارائه نمی‌کنند. کمبود ظرفیت و محدودیت بودجه نیز مانع تلاش‌ها برای مبارزه با قاچاق انسان می‌شوند.
بر بنیاد گزارش سال 2026 وزارت خارجه‌ی امریکا درباره‌ی قاچاق انسان در افغانستان، طالبان معمولاً قربانیان احتمالی، از جمله کودکانی را که در جاده‌ها گدایی می‌کردند، بدون بررسی نشانه‌های قاچاق انسان، بازداشت می‌کرد و اغلب آنان را در بازداشت‌های تنبیهی قرار می‌داد
طالبان اغلب کودکان قربانی قاچاق انسان را در «بازداشت‌گاه‌ها در کنار بزرگ‌سالان» نگهداری می‌کرد؛ جایی که آنان با کار غیرقانونی یا شرایطی روبه‌رو می‌شدند که نشانه‌هایی از کار اجباری، آزار جسمی و آزار جنسی را در بر داشت.
بچه‌بازی
وزارت خارجه‌ی امریکا در این گزارش نوشته که هرچند بچه‌بازی در افغانستان ممنوع است، اما این عمل همچنان ادامه دارد و برخی از اعضای طالبان دست به این اقدام زده‌اند.
این وزارت‌خانه به نقل از ناظران نوشته که قربانیان قاچاق جنسی، از جمله قربانیان بچه‌بازی، به دلیل ترس از مجازات از سوی طالبان و انگ اجتماعی، بهره‌کشی از خود را گزارش نمی‌دادند.
کودک‌سربازی
در گزارش آمده که طالبان کودک‌سربازان را در نقش‌های جنگی و حمایتی به کار گرفته و به نقل از ناظران آمده که اعضای محلی این گروه با جعل سن کودکان در شناسنامه‌ها، آنان را به استخدام در می‌آوردند.
بر بنیاد گزارش، طالبان و دیگر گروه‌های مسلح کودکان را به صورت غیرقانونی به عنوان نیرو استخدام می‌کنند و در نقش‌های جنگی و حمایتی به کار می‌گیرند.
گزارش افزوده که طالبان از طریق اجبار و فریب، از جمله از مکاتب افغانستان و پاکستان، کودکان را جذب می‌کند و آنان را در مدارس جهادی، جایی که بر بنیاد گزارش‌ها «آموزش‌های نظامی» ارائه می‌دهد، ثبت‌نام می‌کند.
در ادامه همچنین آمده که داعش خراسان و جبهه‌ی مقاومت نیز از کودک‌سربازان برای جاسازی و انفجار مواد انفجاری، حمل سلاح، جاسوسی و نگهبانی استفاده می‌کنند.
طالبان «کمیسیون تصفیه‌ی صفوف» را ایجاد کرده که از جمله مسئول شناسایی و خارج‌کردن کودکان از صفوف نیروهای این گروه است. یک سازمان بین‌المللی پس از تعامل با طالبان، خروج 58 کودک را از صفوف این گروه تامین کرد.
گزارش همچنین نشان می‌دهد که طالبان اقدامی برای جلوگیری از استخدام غیرقانونی کودکان یا استفاده از آنان در نقش‌های جنگی انجام نداده است.
سایر الگوهای قاچاق انسان
در گزارش به سایر الگوهای قاچاق انسان نیز پرداخته شده است. از جمله آمده که قاچاق انسان در داخل کشور شایع‌تر از قاچاق فرامرزی است.
متخلفان از مردان، زنان و کودکان به دلیل نپرداختن قرض، کار می‌کشیدند و گاهی تمام اعضای یک خانواده را در صنایع گوناگون، از جمله خدمتکاری در خانه، خشت‌سازی و قالین‌بافی، به کار وا می‌داشتند.
متخلفان کودکان را در قالین‌بافی، کار اجباری در قبال قرض، خدمتکاری اجباری در خانه، کوره‌های خشت‌پزی، چوپانی، کشاورزی، ساختمان‌سازی مورد بهره‌کشی قرار می‌دادند.
بهره‌کشی فقط به این عرصه‌ها محدود نمی‌شد و شامل بخش‌های دیگری چون معدن‌کاری، گدایی، کشت کوکنار، استخراج نمک، جرایم خرد، قاچاق مواد مخدر و سلاح، رانندگی موترهای باربری و کار به عنوان گارسون نیز می‌شد.
