بنون سیوان میگوید پس از آن که نجیبالله احمدزی در دفتر سازمان ملل متحد در کابل پناهنده شد، سلیمان لایق، عضو ارشد حزب دموکراتیک خلق افغانستان، از او خواست که نجیبالله را تحویل دهد.
نمایندهی ویژهی پیشین سازمان ملل متحد برای افغانستان در مورد دلیل درخواست برای تحویل نجیبالله گفته است: «چون میخواستند او را بکشند. میخواستند یک دشمن کمتر داشته باشند. چون هیچ وقت آدمهای وفاداری نبودند.»
سیوان در آستانهی سیامین سالروز کشتهشدن نجیبالله، در مصاحبه با بیبیسی گفته است که این درخواست در نشستی با اعضای کابینهی نجیب مطرح شده است.
به گفتهی سیوان، اعضای کابینه به نجیب وفادار نبودند و تنها به منافع شخصی خودشان فکر میکردند. او میافزاید که درخواست را رد کرد و با گفتن این که «اگر میخواهید نجیب را از دفتر سازمان ملل متحد بیرون کنید، باید اول مرا بکشید»، مجلس را ترک کرد.
سیوان میگوید که پیش از تلاش برای خارجکردن نجیب از کابل، طرح صلح سازمان ملل متحد برای افغانستان مورد قبول همهی طرفها واقع شده بود و تنها مشکل اختلاف بر سر چگونگی تشکیل حکومت موقت بود.
او میافزاید که مطابق طرح، با تشکیل حکومت موقت، نجیب باید قدرت را به مجاهدین واگذار میکرد و از افغانستان به بیرون منتقل میشد.
سیوان به نشستی اشاره کرد که پیش از سفر خود به کابل، در پاکستان برگزار شد. او افزود که در این نشست، نواز شریف، نخستوزیر وقت پاکستان، به رهبران مجاهدین گفت: «سیوان شما را به کابل خواهد برد و نجیب قدرت را به شما تحویل خواهد داد.»
سیوان افزوده است: «ما آنها (رهبران مجاهدین) را تنها گذاشتیم تا هر وقت به توافق رسیدند، به ما اطلاع دهند.» او میگوید که ساعتها گذشت، اما خبری مبنی بر توافق نرسید و سرانجام به نواز شریف گفت که میخواهد برای خارجکردن نجیبالله به کابل برود. نواز شریف اما توصیه کرد که «چنین نکند، زیرا پرواز در شب خطرناک است.»
او میگوید که با مطلعکردن نواز شریف، نیمهشب با هواپیمای سازمان ملل متحد به فرودگاه کابل پرواز کرد و سرانجام هواپیما بدون روشنکردن چراغها، فرود آمد.
سیوان میافزاید ساعت یک بامداد به فرودگاه کابل رسید و اندکی بعد از همکاران خود در کابل که نجیب نیز همراه آنان بود، پیام دریافت کرد که سعی دارند خود را به فرودگاه برسانند. بعداً پیام دیگری دریافت کرد که آنها در مسیر راه توقف داده شدهاند.
به گفتهی سیوان، به همین ترتیب طرح خارجکردن نجیبالله احمدزی ناکام ماند و رییسجمهوری وقت کشور به دفتر سازمان ملل متحد در کابل رفت و همانجا اقامت گزید.
سیوان میگوید زمانی که در اسلامآباد بود، نجیب مرتباً با او تماس میگرفت و میپرسید که کجا است و او پاسخ میداد که منتظر رهبران جهادی است تا دولت موقت را تشکیل بدهند.
او میگوید که اعضای حزب دموکراتیک خلق افغانستان از برنامه برای خارجکردن نجیبالله مطلع بودند.
دیپلومات پیشین ملل متحد همچنین گفته است که فردای آن شب یکی از مقامهای سازمان استخبارات پاکستان گفت که اسلامآباد آماده است به نجیبالله پناهندگی دهد.
به گفتهی سیوان، نجیبالله به او گفت: «تمام این سالها تلاش کردید مرا بکشید، حالا ناگهان به من در پاکستان پناهندگی میدهید؟ متاسفم، ولی این پیشنهاد را نمیپذیرم.» نجیب همچنین گفت: «برای حمایت از طرح سازمان ملل متحد استعفا میکنم تا به هیچکس بهانه ندهم که از من به عنوان دستآویز استفاده کند.»
بنون سیوان در مورد قتل نجیبالله گفته است: «میگویند طالبان کشته است. اما پشت عنوان این گروه، قدرتهای خارجی نیز حضور داشتند. آدم هیچگاه نمیفهمد چه کسی پشت ماجرا است.»
او افزوده است: «فقط میخواستند او را حذف کنند. نمیخواستند هیچ فرصتی برای بازگشت او به قدرت باقی بماند. چون فارغ از این که مردم چه میگویند، او در افغانستان از حمایت گستردهای برخوردار بود. فقط مسایل شخصی نبود.»
نجیبالله احمدزی بین سالهای 1986 و 1992 رییسجمهوری افغانستان بود. او پیش از آن، رییس ادارهی خدمات اطلاعات دولتی (خاد) بود. نجیبالله 30 سال پیش، همزمان با ورود طالبان به کابل، کشته شد و پیکر او در چهارراهی آریانا به دار آویخته شد. او همچنان موافقان و مخالفان گستردهای در افغانستان دارد.
