دفتر هماهنگ‌کننده‌ی امور بشردوستانه‌ی سازمان ملل متحد (اوچا) امروز گزارشی زیر نام «هزینه‌ی عدم اقدام» منتشر کرد که بر اثرات کاهش کمک‌های جهانی به افغانستان پرداخته شده است.
در گزارش آمده که در شش ماه نخست سال جاری میلادی حدود 295 واحد صحی بشردوستانه بسته شده یا فعالیت‌های خود را متوقف کرده‌اند که برآورد می‌شود 2.17 میلیون تن را تحت تاثیر قرار داده باشد.
اوچا گفت که بدون تمویل مالی، احتمال بسته‌شدن مراکز صحی و تیم‌های سیار بیشتر، کمبود دارو و سازوبرگ‌های صحی و کاهش ظرفیت ارائه‌ی خدمات سیار، به ویژه در منطاق دورافتاده، وجود دارد.
در سال 2025 میلادی بیش از 400 مرکز صحی و تیم سیار از فعالیت بازماندند.
همچنین گفته شده که در شش ماه نخست امسال بیش از 814 مرکز درمان سوتغذیه‌ی حاد متوسط بسته شده‌اند که در نتیجه، دسترسی به خدمات مربوط به درمان این نوع سوتغذیه 31 درصد کاهش یافته است.
به گفته‌ی اوچا، در این دوره بیش از ۱۷۵ واحد ارائه‌ی خدمات به قربانیان خشونت مبتنی بر جنسیت نیز بسته شده‌اند که بیش از یک میلیون تن را تحت تاثیر قرار داده است.
در نیمه‌ی دوم سال 2026 کاهش کمک‌ها می‌تواند به «بسته‌شدن مراکز صحی و توقف فعالیت تیم‌های سیار بیشتر، محدودشدن کمک‌های خوراکی، کاهش بیشتر خدمات حفاظتی، تاخیر در ارائه‌ی سرپناه و کمک‌های فصلی و کاهش توانایی برای پیش‌گیری و درمان سوتغذیه منجر شود.»
در بخشی از گزارش تاکید شده: «بنابراین، بهای بی‌عملی را نمی‌توان صرفاً بر اساس خدماتی که امروز نمی‌توان ارائه کرد، سنجید. این بها باید بر اساس نیازهایی نیز سنجیده شود که فردا شدیدتر، پرهزینه‌تر و دشوارتر جبران خواهند شد.
طرح پاسخ بشردوستانه‌ی افغانستان برای سال 2026 میلادی به 1.71 میلیارد دالر نیاز دارد که تا کنون حدود 30 درصد آن تمویل شده است. اوچا گفت درصدی تمویل که در سامانه‌ی مخصوصی به ثبت می‌رسد، کمتر گزارش شده است، اما با این حال، این منابع همچنان ناکافی هستند.
