ممنوعیت استفاده از تلفونهای همراه به دانشگاهها و خوابگاههای دولتی افغانستان نیز گسترش یافته است. شماری از دانشجویان میگویند این ممنوعیت در درسهای آنان اختلال ایجاد کرده است، در حالی که عدهی دیگر میگویند اکنون میتوانند بهتر به درسهایشان تمرکز کنند.
بر بنیاد گزارش خبرگزاری فرانسه، این ممنوعیت دسترسی به تحقیقات موجود در انترنت و مطالب درسی را محدود کرده است. یک دانشجو در هرات گفت که او از تلفون همراه خود برای کمک به مطالعهی حدود نیمی از محتوای درسی استفاده میکرد.
این دانشجوی ۲۱ ساله گفت: «اگر توضیحات خوب نبود، از تلفونهای خود برای گرفتن عکس و ویدیو از سلایدها یا نوشتههای روی تخته استفاده میکردیم تا بعداً بتوانیم آنها را مرور کنیم.»
یک دانشجوی رشتهی خبرنگاری (ژورنالیزم) در شهر مزارشریف گفت: «ما بدون تلفونهای هوشمند نمیتوانیم به درستی درس بخوانیم.»
دانشجوی دیگر در کابل گفت که دانشجویان اکنون که به دلیل ممنوعیت استفاده از تلفون در دانشگاهها و خوابگاهها نمیتوانند از کتابهای الکترونیکی استفاده کنند، ناگزیرند دهها کتاب فزیکی را حمل کنند.
او که همزمان به عنوان مترجم کار میکند، افزود: «من باید هر یک یا دو دقیقه ایمیلها و وتساپم را ببینم، چون از مشتریانم پیام دریافت میکنم… اگر پاسخ ندهم، ممکن است پیشنهاد کاری را از دست بدهم.»
یک دانشجوی 28 ساله در کابل گفت که یک تلفون ساده خریده است که اجازه دارد در محوطهی دانشگاه برای برقراری تماس از آن استفاده کند. او اما از این که «خرج اضافه» کرده و از «فناوری روز محروم شده است»، شکایت دارد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، استفاده از لپتاپ ممنوع نشده است، اما بسیاری از دانشجویان توانایی خرید آن را ندارند.
مسئول بخش حقوق بشر یوناما به خبرگزاری فرانسه گفت که ممکن است دلایل موجهی برای مدیریت استفادهی دانشجویان از فناوری وجود داشته باشد.
با این حال، او دربارهی محدودیتهای رژیمی که دسترسی به اطلاعات، آزادی بیان و توانایی مشارکت کامل در زندگی عمومی را محدود میکند، ابراز نگرانی کرد.
بر بنیاد گزارش یونسکو، 58 درصد کشورهای جهان استفاده از تلفونهای همراه را در مکاتب ممنوع کردهاند، در حالی که این گزارش هیچ اشارهای به ممنوعیت در دانشگاهها نکرده است.
مسئولان دانشگاه قندهار گفتند که هدف از این اقدام آن است که دانشجویان به درسها، مطالعات و کارهای عملی خود توجه کنند.
ثناءالله یوسفزی، دانشجوی طب در قندهار، گفت که این مقررات تازه روابط میان دانشجویان و آموزگاران را بهبود بخشیده است. او افزود: «ما میتوانیم بهتر روی درسها و لکچرها تمرکز کنیم. دیگر به دلیل تماسهای تلفونی وقفهای وجود ندارد.»
او اما همچنین نگران بود که ممکن است در مواقع اضطراری نتواند با خانوادهاش تماس بگیرد.
برای محمد حکیم حقمل، دانشجوی ژورنالیزم، این مقررات باعث شده نمرهاش از 75 درصد به 80 درصد افزایش یابد.
