خبرگزاری اسوشیتدپرس گزارش داده است پس از بستهشدن گذرگاههای مرزی با پاکستان، افغانستان به واردات از طریق بندرعباس ایران روی آورد، اما این مسیر جایگزین به دلیل بستهشدن تنگهی هرمز اکنون کارایی ندارد.
بازرگانان افغانستان و نهادهای امدادرسان از این رهگذر آسیب جدی دیدهاند.
برنامهی جهانی خوراک گفته که بیشتر مواد کمکیاش را از طریق پاکستان وارد افغانستان میکرد، اما پس از مسدودشده گذرگاههای مرزی، ارسال محمولهها را از مسیر دریایی، از طریق دبی و ایران، آغاز کرد.
اما اکنون این مسیر عملاً بسته شده است، زیرا تهران کنترول تنگهی هرمز را در دست دارد و ایالات متحده بنادر ایران را محاصره کرده است.
اکنون کالاها باید از مسیر زمینی و از طریق آسیای مرکزی وارد افغانستان شوند.
جان آیلیف، مدیر برنامهی جهانی خوراک گفته است که هزینههای حملونقل این سازمان برای کمکرسانی به افغانستان سه برابر شده و هزینهی تهیهی مکملهای خوراکی برای مادران و کودکان دچار سوتغذیه نیز 35 درصد افزایش یافته است.
آیلیف افزود: «در زمانی که سوتغذیه به سطح کمپیشینه رسیده است، مادران و کودکانی که ضعیف و درماندهاند، از مراکز صحی بازگردانده میشوند، زیرا خوراکی برای ارائه به آنها نداریم.»
عبدالسلام جواد، سخنگوی وزارت صنعت و تجارت طالبان، به اسوشیتدپرس گفت که قیمتها در افغانستان بسیار کم و حدود 3 درصد افزایش یافتهاند، زیرا بازرگانی با ایران ادامه دارد و بخش بزرگی از واردات از آسیای مرکزی، روسیه و چین تامین میشود.
او گفت: «مشکلی که با آن روبهرو شدیم، محدودیتهایی هستند که بر کالاها و کانتینرهای وارداتی ما از طریق ایران، اعمال شدند. ما منتظر یافتن راه حلی برای تنگهی هرمز هستیم تا بتوانیم به طور عادی صادرات داشته باشیم.»
خانجان الکوزی، عضو هیات مدیرهی اتاق تجارت و سرمایهگذاری افغانستان، گفت اکنون بیش از ۶۰ درصد بازرگانی افغانستان از طریق آسیای مرکزی انجام میشود و همین مساله تا اندازهای اثرات جنگ ایران را کاهش داده است.
