افراطیت و تروریسم؛ بلایی درحالِ گسترش

انفجارهای روز گذشته در کرمان ایران، با واکنش‌های گونه‌گونی در سطح بین‌المللی و منطقه‌ای روبه‌رو بوده‌است. طالبان نیز با نشر اعلامیه‌ای این حملات را «نکوهش» کرده‌اند، البته «تروریستی» نخواندن این حملات از سوی رژیم طالبان مسئله‌ساز شده‌است و عجیب است که چنین چیزی برای شماری مایه‌ی شگفتی و اعجاب باشد؛ زیرا رژیم و گروهی که در تمامی طول حیات خویش «تروریستی» دانسته شده‌است و حتا خطوط تعریف تروریسم را معین کرده‌است و تا هم‌اینک اکثریت رفتار و کنش‌های آن‌ ذیل مقوله‌ی تروریسم ممکن و معنادار می‌شوند، طبیعی‌ست که هیچ‌ جنایت و هیچ خلافی را «تروریستی» نداند و نخواند و اساساً -‌ به‌عنوان مقتدرترین گروه تروریستی در تمام جهان – تروریستی و بنیادگرایانه بودن را نیز عیب و ایرادی نشمارد. به‌هرجهت آنچه مسلم است این است که این حملات نشان می‌دهند که «هم‌کاری» و یاوری با طالبان، بی‌پیامد نیست و افراطیت اینک «ضحاکی» شده‌است که به نوشیدن خون «افغانستان» بسنده نمی‌کند و کل منطقه و بلکه جهان را تهدید می‌کند.

به‌قدرت رسیدن طالبان در افغانستان جان تازه‌ا‌ی در کالبد گروه‌های افراطی و بنیادگرای اسلامی دمیده‌است. چنین چیزی در تاریخ جریان‌های افراطی و تروریستی در جهان بی‌سابقه بوده‌است، این‌که یک گروه افراطی تبدیل به قدرت مرکزی در یک کشور مهم شود و کنترل خاکی چنین وسیع به‌دستان بنیادگرایان افتد. بالاتر از آن این‌که یک گروه تروریستی جهان را مجبور کرده‌است که با این گروه «تعامل» و سازگاری کرده و نقض‌های گسترده، همیشگی و همه‌روزه‌ی حقوق بشر از سوی این گروه را به‌روی خود نیاورده و به هم‌کاری مالی و اقتصادی با این گروه ادامه دهند. چنین چیزی بی‌تردید که تمامی جنبش‌ها و حرکت‌های بنیادگرا و افراطی اسلامی را انگیزه‌های دوچندان و مضاعف می‌دهد تا بیش‌تر از پیش و با عزمی جزم‌تر از همیشه به‌دنبالِ پی‌گیری فعالیت‌های خود به‌امید پیروزی باشند، پیروزی‌ای که مثال طالبان اکنون برای آن‌ها ثابت کرده‌است که «ناممکن» نیست و دنیا بالاخره با گروه‌هایی‌که انسان‌ها را «رعیت» و گله و «ناانسان» می‌دانند، کنار آمده و در آینده نیز کنار خواهد آمد.

نتیجه‌ی چنین چیزی، طبیعی‌ست که رشد افراطیت و بنیادگرایی در منطقه و جهان باشد؛ تحریک طالبان پاکستانی فعالیت‌های خود را بیش‌تر کرده‌است، ایران شاهد وقوع حملات تروریستی‌ست و روسیه نیز از گسترش دامنه‌ی افراط‌گرایی اسلامی تا آسیانه‌ی میانه به‌شدت نگران است. باید ماند و نگریست که دنیا باید دگر چه هزینه‌هایی را برای «پذیرش» طالبان بپردازد.