رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان، بار دیگر از محمد محقق پرسیده است که چرا در طول سالهای گذشته و زمانی که در «جایگاههای مختلف قدرت» قرار داشت، در قبال خط دیورند «چنین موضع صریح و روشنی» اتخاذ نکرده بود.
محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، به تازگی گفته است که خط دیورند را به رسمیت میشناسد.
این اظهارات محقق واکنشهای گستردهای به همراه داشته است و او نیز تلاش دارد تا از موضعگیری خود در برابر انتقادات دفاع کند.
برخی با او همراه شدهاند و معتقدند که این خط از سوی حاکمان گذشتهی افغانستان پذیرفته شده است و طالبان را به بهرهگیری سیاسی از آن متهم میکنند و شماری دیگر میگویند دیورند یک مسالهی «ملی» است و هرگونه تصمیمگیری دربارهی آن را منوط به اجماع ملی میدانند.
رحمتالله نبیل در نخستین واکنشش به این موضعگیری محقق، گفت: «طرح همین ادعا پس از علنیشدن نزدیکی روابط با نظامیان پاکستانی و نامهنگاریهای اخیر، آن را از یک موضع مستقل دور کرده و به چیزی نزدیکتر میسازد که بیشتر بوی معاملهی پشتپرده میدهد تا یک قضاوت برآمده از ذهن سیاسی مستقل.»
نبیل افزود که دیورند یک مسالهی حساس و تاریخی است که با اراده و تصمیم جمعی مردم افغانستان گره خورده و تعیین سرنوشت آن نیازمند یک روند ملی، شفاف و مبتنی بر اجماع است.
محمد محقق در واکنش به گفتههای نبیل در صفحهی فیسبوک خود نوشت: «جناب نبیل و غیره… برف بامتان را بالای بام هزاره نیاندازید. ما هیچ سند فروش خاک کشور را امضا نکردهایم، ولی شما کردهاید.»
نبیل در واکنش به محقق گفت: «با توجه به نقش و مسئولیتتان در نظام و سیاست افغانستان، این حق را برای خود محفوظ میدانیم که بپرسیم: “حالا چرا؟”»
رییس پیشین شورای امنیت کشور به محقق گفت: «نامهنگاریهای اخیرتان برای ما امر تازهای نیست. شما بهتر از هر کس به مکاتبهی ماه جولای 2012 خود با طرف پاکستانی واقفاید.»
محقق با مطایبه در یک پست دیگری گفته است که شاه شجاع در سال 1838، محمد یعقوب در سال 1879 و عبدالرحمان در سال 1893 بخشهایی از خاک کشور را «فروختند» و «بعد از یک قرن خاکفروشی چیزی نمانده که من بفروشم.»
