مطیع‌الله عابد، سخنگوی وزارت آب و انرژی طالبان به اسوشیتدپرس گفت که به دلیل «بحران آب» در کابل، برای ساختمان‌های بزرگ و کسب‌وکارهایی چون موترشویی سهمیه تعیین شده است و به آن‌هایی که از حد مجاز فراتر آب مصرف کنند، گفته می‌شود که از این شهر بیرون شوند.
او افزود که محدودیت‌هایی بر برداشت آب‌های زیرزمینی توسط شرکت‌های تولیدکنندهی نوشیدنی، کشاورزان و دیگر مصرف‌کنندگان بازرگانی وضع شده است.
عابد تاکید کرد که از دلایل اصلی بحران آب در کابل، افزایش چشم‌گیر جمعیت، افزایش مصرف و کاهش بارندگی‌ها هستند.
سخنگوی وزارت آب و انرژی طالبان گفت برای بالابردن سطح آب‌های زیرزمینی، در 14 ناحیه‌ی کابل چک‌دم ساخته شده‌اند و همچنین هزاران چاه جذبی حفر شده‌اند.
کار دو پروژه‌ی بزرگ که می‌توانند تا حد زیادی بحران آب در کابل را کاهش دهند، به تعویق افتاده‌اند. یکی از آن‌ها خط لوله‌ای حدود 200 کیلومتری از رودخانه‌ی پنجشیر است و دیگری سد و مخزن شاه‌توت در حدود 30 کیلومتری جنوب‌غربی کابل می‌باشد.
طبق گزارش «مرسی کورپس»، این دو پروژه می‌توانند آب مورد نیاز حدود 4 میلیون تن را تامین کنند. نجیب‌الله سدید، کارشناس حوزه‌ی آب و محیط‌زیست، گفت: «ترکیب این دو پروژه یک راه حل پایدار برای آینده خواهد بود.»
سطح آب‌های زیرزمینی کابل با سرعت نگران‌کننده‌ای در حال پایین‌رفتن است و برخی چاه‌ها باید تا عمق 150 متری حفر شوند تا به آب برسند.
سدید گفت که بارندگی‌های پسین نیز تاثیری بر این بحران نداشته‌اند، زیرا آن‌قدر در کابل ساخت‌وساز صورت گرفته که زمین طبیعی بدون قیرریزی برای نفوذ آب تقریباً وجود ندارد.
او افزود سوءمدیریت منابع آب نیز این بحران را تشدید کرده است و شرکت‌های تولیدکنندهی نوشیدنی و گلخانه‌هایی که مصرف بالای آب زیرزمینی دارند را از عوامل مهم دانست.
