خبرگزاری فرانسه گزارش داده است که به دلیل ممنوعیت واردات دارو از پاکستان، افغانستان با مشکلات فراوانی روبهرو است.
واردکنندگان مجبورند با هزینهی حملونقل بیشتر، دارو را از کشورهای دیگر وارد کنند و بیماران باور دارند که داروهای غیرپاکستانی تاثیر آنچنانی ندارند.
طالبان به دلیل افزایش تنشها با اسلامآباد از بازرگانان کشور خواسته است به جای واردات دارو از پاکستان، به بازارهای جایگزین روی آورند.
داروها اکنون باید از مسیرهای دیگر وارد شوند که این موضوع زمان ترانزیت و هزینههای حملونقل را افزایش داده و پیچیدگیهای تدارکاتی ایجاد کرده است.
مجیبالله افضلی، داروساز در کابل، به خبرگزاری فرانسه گفت: «برخی قیمتها افزایش یافته و برخی داروها کمیاب شده است. این موضوع باعث ایجاد مشکلات زیادی برای مردم شده است.»
افضلی افزود که او شروع به واردات دارو از مسیر اسلام قلعه کرده که «هزینه حملونقل را ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش داده است.»
یک فردی که در صنعت داروسازی افغانستان فعالیت میکند، به خبرگزاری فرانسه گفت که هزینههای حملونقل پیش از این 6 تا 7 درصد کل هزینههای دارو را تشکیل میداد، اما اکنون به ۲۵ تا ۳۰ درصد افزایش یافته است.
او تخمین زد که صاحبان کسبوکار از این سیاست تازهی طالبان میلیونها دالر ضرر کردهاند.
این فرد گفت: «اگر دارویی پیش از این در بازار کم بود، با پاکستان تماس گرفته میشد و دارو ظرف دو تا سه روز تحویل داده میشد.» به گفتهی او، چه قانونی باشد و چه نباشد، «تحویل سریع انجام میشد.»
شرافت زمان امرخیل، سخنگوی وزارت صحت عامهی طالبان گفت: «بزرگترین مشکل داروهای پاکستانی این بود که ما داروهای تقلبی و جعلی دریافت میکردیم.»
او اذعان کرد که روی آوردن به بازارهای تازه زمان میبرد و گفت که طالبان با ایران، هند، بنگلادیش، ازبیکستان، ترکیه، چین و بلاروس برای تامین داروی افغانستان همکاری میکند.
امرخیل گفت: «هند دومین منبع داروی افغانستان بود، بنابراین اکنون از طریق داروهای هندی میتوانیم درصد مورد نیاز را تامین کنیم.»
او مدعی شد که تولید داخلی ۶۰۰ نوع دارو «مشکلات بسیاری از بیماران را حل کرده است.»
یک منبع به خبرگزاری فرانسه گفت که نیاز به واردات مواد اولیه، هزینهی بالای انرژی و زیرساختهای محدود باعث شده است که افغانستان نتواند به طور کامل در صنعت داروسازی خودکفا شود.
برخی از داروهای تولید افغانستان گرانتر از داروهای وارداتی از پاکستان هستند.
یک داکتر از کابل گفت: «داکتران باید نسخهها را تغییر دهند، جایگزینهای مناسب پیدا کنند و زمان بیشتری برای تنظیم برنامههای درمانی صرف کنند.»
یک داکتر دیگر هشدار داد تغییر در بازار دارو در کوتاهمدت مراقبتهای درمانی را پیچیده کرده و میتواند روند تداوی را به تاخیر اندازد.
