یونسکو و یونیسف در بیانیه‌ی مشترکی اعلام کردند که افغانستان تنها کشور جهان است که زنان و دختران آن از آموزش رسمی در سطوح متوسطه و عالی محروم‌اند و خواستار اقدام فوری برای تضمین دسترسی همه‌ی مردم افغانستان به آموزش شدند.
سوهیون کیم، مسئول دفتر یونسکو در افغانستان، گفت: «وقتی دختران از دسترسی به آموزش محروم می‌شوند، کل یک ملت هزینه‌ی آن را می‌پردازد.»
او افزود کار روی یادگیری بنیادین و حمایت از آموزگاران زن، سرمایه‌گذاری مهمی در تاب‌آوری و بازسازی افغانستان است.
۲.۲ میلیون دختر در افغانستان از رفتن به مکتب متوسطه به بالا محروم شده‌اند که بر بنیاد بیانیه، فرصت‌های آینده‌ی خود آن‌ها را محدود می‌کند و تاثیر منفی روی توسعه‌ی افغانستان می‌گذارد.
در بیانیه آمده که 93 درصد کودکان دانش‌آموز در افغانستان در پایان دوره‌ی ابتداییه‌ی مکتب هنوز به طور درست قادر به خواندن متن ساده نیستند.
در روز جهانی آموزش، یونسکو و یونیسف بار دیگر تاکید کردند که آموزش یک حق بنیادین انسانی و پایه‌ای برای صلح، کرامت و فرصت‌ها برای هر کودک و نوجوان است.
تاج‌الدین اویوالی، نماینده‌ی یونیسف در افغانستان، گفت: «افغانستان به طور فوری به آموزگاران، پرستاران، کارگران بخش صحی محلی و پزشکان زن نیاز دارد. در شرایطی که زنان تنها می‌توانند از سوی زنان درمان شوند، اگر امروز از آموزش محروم شوند، در آینده چه کسی از دختران و زنان بیمار مراقبت خواهد کرد؟»
یونسکو و یونیسف گفتند که از رویکرد جامع در عرصه‌ی بهبود آموزش در افغانستان حمایت می‌کنند. این رویکرد شامل بازسازی مکاتب، تقویت ظرفیت آموزگاران، گسترش یادگیری بنیادیی و حمایت از توسعه‌ی مهارت‌های جوانان، به ویژه دختران و زنان محروم از آموزش رسمی است.
طالبان پس از بازگشت خود به قدرت، به طور روزافزونی دسترسی زنان و دختران به آموزش و کار را محدود کرد. طالبان هرچند این ممنوعیت را موقتی خوانده بود، اما با گذشت چهارونیم سال، به نظر نمی‌رسد که توصیف این گروه دقیق باشد.
