اتحاد جماهیر شوروی 46 سال پیش از امروز، در 6 جدی 1358، برای پشتیبانی از دولت تحت حمایت خود و همچنین پی‌گیری اهداف بلندمدتش، به افغانستان حمله کرد.
حضور نظامی شوروی در افغانستان ۹ سال طول کشید و در این مدت، بر اساس برآوردهای مختلف، بین ۱.۵ تا ۲ میلیون تن از مردم این افغانستان کشته شدند و چندین میلیون تن دیگر آن‌ها دست به مهاجرت زدند.
گروه‌های مجاهدین در نهایت توانستند با حمایت‌های مردمی و خارجی، اتحاد جماهیر شوروی را شکست داده و مجبور به عقب‌نشینی کنند.
حدود 15 هزار نیروی شوروی در افغانستان کشته شدند و ده‌ها هزار تن دیگر زخم برداشتند.
حکومت تحت حمایت شوروی در افغانستان سه سال دیگر دوام آورد، تا این که در 8 ثور 1371 سرنگون شد و مجاهدین به صورت انبوه وارد شهر کابل شدند.
گروه‌های مجاهدین نتوانستند میان خود به توافق برسند و همین ناکامی باعث شد درگیری‌های خونینی میان آن‌ها شکل بگیرند که بعدها به جنگ‌های داخلی معروف شدند.
این خشونت‌ها زمینه را برای ظهور تحریک اسلامی طالبان فراهم ساخت؛ گروهی متشکل از طلبه‌های مدارس که هدفش یک‌دست‌سازی کشور و تطبیق «شریعت اسلامی» بود.
طالبان سریعاً توانست حکومت مجاهدین را سقوط داده و کابل را تصرف کند. این گروه در دوران حاکمیتش، محدودیت‌های شدیدی بر زنان افغانستان وضع کرد و این کشور را به پناه‌گاه القاعده بدل ساخت.
حمله شوروی به افغانستان موجی از رنج‌ها و نابسامانی‌ها را به بار آورد که پیامدهای آن‌ها تا امروز گریبان‌گیر مردم افغانستان هستند.
