بانک جهانی در گزارش تازه‌ی خود گفته است که شرایط نامطلوب اقتصادی و سیاست‌های محدود‌کننده‌ی طالبان احتمالاً انگیزه‌ی بازگشت داوطلبانه‌ی مهاجران مرفه و تحصیل‌کرده‌ی افغانستان را کاهش دهند.
بر بنیاد گزارش، این سیاست‌های طالبان شامل وضح محدودیت برای آموزش زنان و دختران و همچنین اقدام‌های پسین این گروه در قبال انترنت و خدمات مخابراتی می‌باشند.
بانک جهانی افزود که بازگشت کنونی مهاجران به افغانستان، از نظر حجم، با موج بازگشت در اوایل سال‌های 2000 میلادی قابل مقایسه است. با این حال، انگیزه‌ی بازگشت و وضعیت افغانستان در این دو مقطع تفاوت‌های اساسی دارد.
بخش عمده‌ی مهاجران اکنون به صورت اجباری بازگردانده می‌شوند، در حالی که در اوایل سال‌های 2000، آن‌ها به صورت داوطلبانه، با امید به توسعه و در نتیجه‌ی سیاست‌های حمایتی دولت وقت افغانستان بر می‌گشتند.
در سال 2004 میلادی، حامد کرزی برنامه‌ای را به هدف جذب آن عده از شهروندان افغانستان در سمت‌های ارشد حکومتی و دیگر بخش‌ها به راه انداخت که از سطح تخصص بالایی برخوردار بودند.
بانک جهانی گفت که اقتصاد افغانستان در آن سال‌ها در مسیر رشد سریع قرار داشت، اما اکنون وضعیت آن‌قدر وخیم است که تولید ناخالص داخلی سرانه به سطح 20 سال پیش کاهش یافته است.
