آصف درانی، نمایندهی ویژهی پیشین پاکستان برای افغانستان، با اشاره به روابط طالبان و هند، گفت سنارویی که در حال شکلگیری است، میتواند برای بقای طالبان «خطرناک» باشد.
او در یادداشتی در اکس نوشت که هدف از نزدیکی هند به طالبان، کمک به مردم افغانستان نیست، بلکه میخواهد از «خاک این کشور علیه پاکستان استفاده کند.»
درانی ابراز امیدواری کرده است که طالبان از مسیری که او «خودکشی» توصیف کرده، دوری کند.
واشنگتن پست روز گذشته به نقل از یک مقام ارشد وزارت خارجهی پاکستان که نخواست نامش فاش شود، نوشت: «ما عمیقاً نگران این همگرایی (نزدیکی طالبان و هند) هستیم.»
هند به طور آشکار با رژیم منزوی طالبان، در حالی رابطه برقرار کرده است که روابط این گروه به طور روزافزونی با پاکستان وخیم میشود.
دهلی نو هرچند طالبان را به رسمیت نشناخته است، اما ماموریت دیپلوماتیک خود در کابل را از سطح فنی به سطح سفارت ارتقا داده است. هند همچنین موافقت کرده است که پروازهای باربری میان این کشور و افغانستان از سر گرفته شوند.
مایکل کوگلمن، پژوهشگر ارشد گفت: «افغانستان مدتهاست میدان نبرد نفوذ هند و پاکستان بوده است. اکنون که پاکستان در برابر طالبان در موقعیت دفاعی قرار گرفته است، هند فرصت را میبیند.»
هپیمون جاکوب، بنیانگذار شورای تحقیقات راهبردی و دفاعی هند به واشنگتن پست گفته است: «اگر میتوانیم با کوریای شمالی رابطه داشته باشیم، دلیلی نمیبینیم که با طالبان ارتباط برقرار نکنیم.»
طالبان که اکنون اصلیترین «حامی و دوست» خود را از دست داده، تلاش دارد دوستان و شرکای دیگری پیدا کند.
بار اصلی فاصلهگرفتن طالبان از پاکستان، بر دوش مردم عادی است. پاکستان در سه سال گذشته بیش از یک میلیون مهاجر افغانستان را اخراج کرده تا طالبان را وادار به واردکردن فشار بر تیتیپی کند.
صادرات سمنت از پاکستان به افغانستان متوقف شده است و این امر تاثیر منفی بر معیشت پاکستانیها گذاشته است. صادرات زغال سنگ نیز از افغانستان به پاکستان متوقف شده است و پاکستانیها مجبورند که این کالا را با قیمت بالاتری تهیه کنند.
با این حال، بازرگانان پاکستانی باور دارند که افغانستان بیشترین زیان را متحمل خواهد شد و در نهایت چارهای جز رویارویی با تیتیپی نخواهد داشت.
