سفیر اتحادیه‌ی اروپا در سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های بین‌المللی – جنیوا بر لزوم اراده‌ی سیاسی و منابع برای پاسخگو ساختن عاملان نقض حقوق زنان و دختران در افغانستان تاکید کرد.
دایکه پوتزل در پنجمین بخش مجموعه‌ی «صدای قهرمانان» که ابتکاری از سوی شبکه‌ی «قهرمانان بین‌المللی برابری جنسیتی» است، گفت که این زنان و دختران «سزاوار چیزی کمتر از این نیستند.»
او نوشت: «من بسیار ناراحتم. به عنوان یک انسان، یک زن و یک مادر، از این که رنج عظیم زنان و دختران در افغانستان با توجه و اقدام مستمر روبه‌رو نمی‌شود، ناراحتم. چگونه ممکن است خاموش ساختن نیمی از جمعیت یک کشور، موجی از واکنش و تکان را در سراسر جهان برنینگیزد؟»
پوتزل گفت که اصل بنیادینی که در اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر گنجانده شده و بر اساس آن، همه‌ی انسان‌ها آزاد و از نظر کرامت و حقوق برابر به دنیا می‌آیند، هر روز از زنان افغانستان سلب می‌شود.
او افزود که پس از بازگشت طالبان به قدرت، زنان و دختران از فرصت رقم زدن حال و آینده‌ی خود محروم شدند و محدودیت‌ها، آزادی و توانایی مشارکت آنان در جامعه‌ی را از بین برده‌اند.
این دیپلومات اروپایی تاکید کرد: «درک ابعاد این بی‌عدالتی دشوار است. اما آن‌چه به همان اندازه نگران‌کننده است و واقعاً مرا رنج می‌دهد، این است که هنوز هم باید بگوییم: زنان و دختران انسان‌هایی با ارزش کمتر نیستند. آنان ملکیت مردان نیستند. آنان از نظر کرامت و حقوق برابرند.»
او گفت که حق آموزش، آزادی رفت‌وآمد و مشارکت در زندگی عمومی امتیازاتی نیستند که بتوان آن‌ها را اعطا یا سلب کرد، بلکه حقوق اساسی بشر هستند، ولی زنان و دختران افغانستان تنها به دلیل زن‌بودن از آن‌ها محروم‌اند.
پوتزل بر ضرورت عدالت برای قربانیان و پاسخگویی عاملان نقض‌ها تاکید کرد و گفت این امر برای دست‌یابی به صلح و ثبات پایدار اساسی می‌باشد.
او افزود که به همین دلیل اتحادیه‌ی اروپا تلاش‌ها را در شورای حقوق بشر ملل متحد برای تمدید ماموریت مهم گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل متحد در امور افغانستان رهبری می‌کند.
او گفت که اتحادیه‌ی اروپا در سال 2025 جهت ایجاد یک سازوکار تحقیقاتی برای افغانستان تلاش کرد و از نظر مالی از عملیاتی شدن این سازوکار حمایت خواهد کرد.
سفیر اتحادیه‌ی اروپا در سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های بین‌المللی – جنیوا گفت: «همچنین کمک‌های خود به مردم افغانستان را که از طریق شرکای بشردوستانه‌ی فعال در داخل این کشور ارائه می‌شوند، ادامه می‌دهیم.»
او پیام خود را این‌گونه به پایان رسانده است: « اجازه دهید سخنم را با این پرسش به پایان برسانم: اگر مردان با چنین بی‌عدالتی‌ای روبه‌رو بودند، جهان چه واکنشی نشان می‌داد؟»
