در روزهای پسین بحث بالابودن هزینهی بستههای انترنتی شرکتهای مخابراتی بار دیگر در میان شهروندان کشور داغ شده است.
بسیاری میگویند با توجه به وضعیت اقتصادی کشور، هزینهی انترنت همچنان در سطحی قرار دارد که خارج از توان مالی مردم است.
به باور آنها، انترنت امروزه به یکی از نیازهای اساسی در زمینهی کار، آموزش، اطلاعرسانی و ارتباطات بدل شده و هزینهی آن باید به شکلی تعیین شود که همهی شهروندان توان پرداختش را داشته باشند.
شرکتهای مخابراتی یک جیبی انترنت را بین 45 تا 100 افغانی به فروش میرسانند. افرای که نیاز به حجم بیشتری از انترنت داشته باشند، باید، به طور مثال، ماهانه در ازای 10 جیبی انترنت، حدود 700 افغانی بپردازند.
هرچند نرخ انترنت در میان شرکتهای مختلف مخابراتی تفاوت دارد، اما این تفاوت زیاد پررنگ نیست.
برخی از شهروندان مدعی شدهاند که بستههای انترنتی آنها به صورت مشکوکی سریع تمام میشوند، در حال که باید دوام بیشتری داشته باشند. آنها شرکتهای مخابراتی را به «سرقت» متهم میکنند.
شماری میگویند در بسیاری از مناطق، سرعت اینترنت پایین است و کاربران نمیتوانند از بستههای انترنتی با کیفیت مطلوب استفاده کنند.
با این حال، در برخی مناطق مردم به اینترنت فایبر نوری و «نقطهبهنقطه» دسترسی دارند که هزینهی اینترنت را به طور چشمگیری کاهش داده است.
اما این خدمات برای همه مناسب نیستند، از جمله به این دلیل که استفاده از آنها مستلزم حضور در یک مکان ثابت در زمان بهرهبرداری است.
شهروندان کشور در سالهای گذشته بارها نسبت به گزافبودن هزینهی بستههای انترنتی شکایت کردهاند، اما هنوز پاسخ عملی و ملموس به خواستههای خود دریافت نکردهاند.
