یورگن هابرماس، فیلسوف و نظریهپرداز اجتماعی آلمانی و از چهرههای تاثیرگذار اندیشهی معاصر، در سن ۹۶ سالگی درگذشت. او یکی از مهمترین متفکران اروپا در دوران پس از جنگ جهانی دوم و از برجستهترین نمایندگان سنت «نظریهی انتقادی» به شمار میرفت و نام او با مکتب فکری فرانکفورت پیوند خورده است.
او در دهههای پس از جنگ جهانی دوم به یکی از چهرههای اصلی بحثهای فلسفی و سیاسی در اروپا تبدیل شد و آثارش تاثیر گستردهای بر فلسفهی سیاسی، جامعهشناسی و نظریهی دموکراسی گذاشت.
یورگن هابرماس در سال ۱۹۲۹ در شهر دوسلدورف آلمان به دنیا آمد. وی در دانشگاههای آلمان فلسفه، جامعهشناسی و تاریخ خواند و در دهههای بعد به یکی از شناختهشدهترین اندیشمندان اروپایی تبدیل شد. نوشتهها و مداخلات فکری او در بحثهای عمومی دربارهی دموکراسی، مشروعیت قدرت سیاسی و نقش افکار عمومی بسیار تاثیرگذار بودند.
از مهمترین آثار او کتاب «تحول ساختاری حوزهی عمومی» است که در آن مفهوم «حوزهی عمومی» را بررسی میکند؛ مفهومی که به نقش گفتوگوی آزاد شهروندان در شکلگیری دموکراسی میپردازد. او در اثر مهم دیگر خود با عنوان «نظریهی کنش ارتباطی» دیدگاههایش دربارهی نقش ارتباط و گفتوگوی عقلانی در زندگی اجتماعی را مطرح کرده است.
هابرماس در طول زندگی خود آثار متعددی دربارهی اخلاق، سیاست، قانون و جامعهی مدرن منتشر کرد و نوشتههای او به زبانهای مختلف ترجمه شدند. بسیاری از پژوهشگران او را از مهمترین فیلسوفان معاصر در زمینهی نظریه دموکراسی و ارتباطات میدانند.
پس از انتشار خبر درگذشت او، دانشگاهیان و اندیشمندان در کشورهای مختلف از نقش و تاثیر فکری او در فلسفه و علوم اجتماعی یاد کردهاند.
