روزنامهی گاردین گزارش داده است که زنان افغانستان به دلیل ترس از شوهرانشان، جنینهای خود را سقط میکنند. بر بنیاد این گزارش، طالبان در شرایطی که بارداری برای زنان مشکلآفرین است، مانع فروش وسایل جلوگیری از بارداری میشود.
حمیرا 38 ساله گفت وقتی فهمید جنین او دختر است، قرصی برای سقط جنین خرید. او افزود: «شوهرم پسر میخواست. اگر دختر دیگر به دنیا میآوردم، مرا یا میزد یا طلاق میداد. بنابر این مخفیانه دارو خریدم.»
یک داکتر که سه دهه مرکز صحیای را در جوزجان اداره کرده است، گفت پس از بازگشت طالبان وسایل جلوگیری از بارداری شروع به کاهش کردند و در ظرف چند ماه «ناپدید» شدند. او افزود: «قبلاً دستکم ۳۰ تن از ۷۰ زنی که به مرکز صحی ما مراجعه میکردند، به کنترول بارداری نیاز داشتند. حالا به آنها میگوییم: هیچ چیزی نداریم.»
پروانه، زنی از قندهار که زمانی به خاطر زیباییاش شهره بود، اکنون و پس از نه بارداری و شش سقط جنین – بسیاری تحت فشار شوهر و خانوادهی او – وارد حالتی از سردرگمی شده است. شریفه، مادر پروانه گفت: «او گم شده است. آنها او را با ترس، بارداریها و خشونت شکستند.»
گاردین و «زن تایمز» با زنانی از 7 ولایت کشور مصاحبه کردهاند و این گزارش بر اساس گفتوگو با این زنان تهیه شده است.
شکیبا، 42 ساله و مادر 12 فرزند از قندهار، گفت نمیتواند بدون احساس ضعف از جای خود بلند شود، موهایش میریزند و استخوانهایش دائماً درد میکنند.
او اکنون دوباره باردار شده است. مرکز صحی محلی دیگر وسایل جلوگیری از بارداری ندارد و شوهرش او را از جستوجوی این وسایل در جاهای دیگر منع میکند.
یک داکتر از ولایت بادغیس گفت که نیروهای طالبان به مرکز صحیای که او در آن کار میکند، آمده و دستور دادند که تمام وسایل جلوگیری از بارداری نابود شوند. این نیروها گفتند: «اگر ببینیم دوباره این را به زنان بدهید، کلینیک شما را میبندیم.»
دو سال پیش، زرغونه 29 ساله به شفاخانه برده شد و داکتران پس از عملیات به او هشدار دادند که بارداری بعدی ممکن است کشنده باشد.
یک سال بعد از عمل جراحی، به دلیل عدم دسترسی به وسایل جلوگیری از بارداری و اصرار شوهرش که میگفت «به یک دختر نیاز دارم»، زرغونه دوباره باردار شد.
او نه ماه را در ترس گذراند، سعی کرد بارداری را با داروهای گیاهی و زعفران پایان دهد و تنها یک بار مراقبت قبل از زایمان داشت.
داکتران هرات گفتند که هم سزارین و هم زایمان طبیعی احتمال مرگ بالایی دارند. زرغونه نجات یافت، اما هفتهها خونریزی کرد و هنوز درد میکشد.
داکتران میگویند زرغونه هرگز نباید دوباره باردار شود، اما هیچ وسیلهی جلوگیری از بارداری وجود ندارد.
طبق گزارش سازمان ملل متحد، بیش از ۴۴۰ شفاخانه و مرکز صحی از زمان کاهش چشمگیر کمکهای بینالمللی در سال 2025 بسته شده یا خدمات خود را کاهش دادهاند.
برای زنان در ولایتهای عقبماندهتر، بستهشدن مراکز صحی به معنای ساعتها پیادهروی یا زایمان در خانه است.
بحران باروری با بحران اقتصادی افغانستان جداییناپذیر شده است. یک داکتر در ولایت جوزجان تخمین میزند که 80 درصد زنان باردار و شیردهی که میبیند دچار سوتغذیه هستند.
برخی از زنان مصاحبهشده علت سقط جنین را خشونت خانوادگی عنوان کردند. ریحانه، زنی از قندهار، گفت که خواهرش پس از مرگ شوهرش مجبور شد با برادر همسر قبلی خود ازدواج کند، اما وقتی اعتراض کرد، آنقدر لتوکوب شد که جنینش سقط شد.
حمیده، قابلهای که در بخش زایمان یک مرکز صحی در قندهار کار میکند، گفت خشونت یکی از علل اصلی سقطهایی است که او میبیند. او افزود: «هر 24 ساعت، بیش از 100 زایمان داریم. حدود 6 سقط جنین در روز اتفاق میافتد، بسیاری از ضربوشتم و بسیاری دیگر از حمل بار سنگین ناشی میشوند.»
