شبکهی خبری ایبیسی استرالیا برای نخستین بار پس از به قدرترسیدن طالبان به افغانستان یک خبرنگار اعزام کرده است. مگنا بالی، خبرنگار ایبیسی با روایت چشمدیدهای خود گفت محدودیتها علیه زنان در افغانستان نه تنها از سوی طالبان، بلکه توسط مردان محلی هم اجرا میشوند.
او افزود: «حتی در جاهایی که طالبان حضور فزیکی نداشت، مردان محلی — همسایهها، بزرگان و رهگذران — مرتب دخالت میکردند و به ما یادآوری میکردند که از زنان فلم نگیریم، به آنها نزدیک نشویم و سوال نپرسیم. پیام همیشگی و غیرقابلاشتباه بود: زنان نباید دیده شوند و قطعاً نباید شنیده شوند.»
بالی گفت که قوانین طالبان در خلا شکل نگرفتهاند، بلکه با عرفهای دیرینهای همخوانی دارند که پیشتر هم زندگی عمومی زنان را محدود میکردند. او تاکید کرد که رفتار مردان افغانستان توضیح میدهد که چرا جهانبینی طالبان در بسیاری از مناطق روستایی با پذیرش گستردهتری روبهرو شده است.
این خبرنگار یادآوری کرد: «این همراستایی، مقاومت را دشوارتر و سکوت را آسانتر میکند.» به گفتهی او، آن زنانی که توان زیادی برای به چالشکشیدن علنی حاکمیت طالبان را داشتند، مانند قضات، وکلا و فعالان، کشور را ترک کردند.
مگنا بالی گفت برای بیشتر مردم افغانستان بحث دربارهی بهرسمیتشناسی رژیم طالبان، تحریمها و دیپلوماسی، موضوعی دور از زندگی روزمره است و دغدغهی آنها بیشتر بقا است.
او افزود که مردم افغانستان در سراسر کشور با بحرانهای همزمان فقر، گرسنگی، آوارگی و فقدان دستوپنجه نرم میکنند، بیآنکه نشانهای از بهبود قریبالوقوع ببینند.
بالی گفت که مردم خود را با شرایط سازگار میسازند، چون چارهای جز این ندارند. او افزود که اکنون افغانستان آرامتر است، اما در صلح به سر نمیبرد؛ جنگ پایان یافته، اما وضعیت، به ویژه برای زنان، محدود باقی مانده است.
او با ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان نیز گفتوگو کرده است.
