نزدیک به سه ماه است که گذرگاههای مرزی میان افغانستان و پاکستان بسته هستند و این موضوع مشکلی برای دانشجویان، بازرگانان و دیگر پاکستانیها ایجاد کرده که در افغانستان گیرماندهاند.
خبرگزاری فرانسه به نقل از یک نمایندهی دانشجویی نوشته است که تنها در ننگرهار حدود 500 تا 600 دانشجوی پاکستانی مصروف تحصیل هستند و به دنبال راهی میگردند تا به کشور خود برگردند.
شاه فیصل، دانشجوی پاکستانی در یکی از دانشگاههای افغانستان که امیدوار بود در رخصتیها به کشور خود برگردد گفت: «دلمان برای والدین و بستگان خود تنگ شده است.»
گذرگاههای مرزی از 20 میزان بسته شدند و فیصل هیچ گزینهی مناسبی برای بازگشت به خانه ندارد. سفر هوایی بسیار گران است و مسیرهای قاچاقی نیز خطر بالایی دارند.
شاه فهد امجد که در جلالآباد طب میخواند، از طالبان و پاکستان خواست به دانشجویان پاکستانی اجازه دهند به دیدار خانوادههایشان بروند.
با ادامهی بستهبودن گذرگاهها، برخی نیز نگران وضعیت ویزا و شرایط مالی خود هستند. برکتالله وزیر 23 ساله که در جلالآباد تحصیل میکند، به خبرگزاری فرانسه گفت که این موضوع هم برای دانشجویان افغانستان در پاکستان و هم برای دانشجویان پاکستانی در افغانستان مشکلاتی ایجاد کرده است.
احسانالله همت 21 ساله، بازرگان پاکستانی که با خانوادهاش به شهر قندهار رفته بود تا در مراسم یکی از بستگان خود شرکت کند، گفت اکنون نمیتواند به خانه بازگردد. او افزود که پس از آمدنش به افغانستان، درگیری رخ داد و گذرگاهها بسته شدند.
هرچند خویشاوندان همت از خانوادهی او پذیرایی خوبی کردند، اما او گفت که احساس خجالت میکند که بیش از حد مهمان آنها ماندهاند.
گذرگاههای مرزی در 20 میزان، فردای شبی که طالبان به قصد تلافی به پاکستان حمله کرد، بسته شدند. این حمله باعث درگیری گسترده میان دو طرف شد که در نهایت روز 23 میزان با یک آتشبس متوقف شد.
وزارت خارجهی پاکستان روز پنجشنبه اعلام کرد که نزدیک به یک هزار و 200 پاکستانی به سفارت این کشور در کابل مراجعه کرده و خواستار کمک برای بازگشت به خانه شدهاند. این وزارتخانه گفت که تا روز پنجشنبه اندکی بیش از 300 تن از طریق پرواز به کشور خود برگشتند.
