نعمتالله بارکزی، سخنگوی شهرداری طالبان در کابل به نیویارک تایمز گفت که سینمای آریانا یک مرکز بازرگانی بود، نه تاریخی.
او افزود: «حتی زمانی که به عنوان سینما فعالیت میکرد، مکانی بازرگانی بود، زیرا در آنجا بلیت به فروش میرفت.»
بارکزی گفت که به جای سینمای آریانا، یک مرکز خرید هشتمنزله با بیش از 300 دکان ساخته میشود.
نیویارک تایمز نوشته است: «تخریب این سینما نشاندهندهی اولویتهای ایدئولوژیک و اقتصادی حکومت طالبان است که به دلیل تحیمهای غرب و از دست دادن کمکهای خارجی، به شدت به دنبال منابع درآمدی تازه است.»
سینمای آریانا در اوایل دههی 60 میلادی ساخته شد و بعداً به مکانی محبوب برای مردمی تبدیل شد که میخواستند فلمهای بالیوود هند یا سینمای ایران را ببینند.
در آن زمان کابل به عنوان «پاریس آسیای مرکزی» شناخته میشد و بازدیدکنندگان مختلفی، از هیپیها تا گردشگران کشورهای همسایه، را به خود جذب میکرد.
در جریان جنگهای داخلی دههی 90 میلادی، سینمای آریانا به شدت آسیب دید و در دورهی نخست رژیم طالبان به کلی بسته شد.
در سال 2004، این سینما بازسازی شده و دوباره به یک مرکز اجتماعی تبدیل شد. محمد نعیم جبارخیل که زمانی نزدیک سینمای آریانا نانوایی داشت، به نیویارک تایمز گفت حتی نقصهای فنی این سینما، مانند مشکلات پیوسته که بینندگان را مجبور میکردند روز بعد برای دیدن پایان فلم برگردند، جزو جذابیتهای آن بودند.
او گفت که تلاش میکرد هفتهای یک بار به سینما برود. جبارخیل افزود: «در آن زمان قیمت بلیت سینما معادل قیمت 6 یا 8 قرص نان خشک بود و در واقع نباید آن پول را صرف دیدن فلمها میکردم، اما علاقه و میل به رفتن به سینما در قلبم زنده بود.»
بصیر مجاهد، بازیگر و کارگردان سرشناس گفت که سینمای آریانا یکی از واپسین نشانههای باقیمانده از دوران امید در کابل بود. مجاهد افزود: «تخریب سینمای آریانا تنها یک عملیات ساختمانی نیست، بلکه پایان یک عصر در زندگی فرهنگی پایتخت افغانستان است.»
از زمان به قدرت رسیدن طالبان، سینمای آریانا تقریباً بسته بود. این سینما برای بسیاری از باشندگان کابل و دیگر ولایتها یادآور هنر، فرهنگ و لذت بود.
هفتهی گذشته یک بلدوزر شروع به تخریب ساختمان آن کرد. بارکزی گفت از سازوبرگها و آرشیف این سینما محافظت میشود و ممکن است دوباره مورد استفاده قرار گیرند. او افزود: «از آنجا که سینماها در حال حاضر در کشور فعال نیستند، نمیتوانیم این ساختمان را بلااستفاده رها کنیم.»
