فعالان زن افغانستان در بیانیهای اعلام کردند که این کشور با تسلط طالبان در «تاریکی عمیقی» فرو رفته است. به گفتهی آنها، مکاتب و دانشگاهها بسته شدهاند، انترنت در حال قطع شدن است و طالبان تدریس کتابهای با نویسندهی زن را ممنوع کرده است.
این زنان گفتند: «ما از جامعهی جهانی میخواهیم سکوت نکند، حمایت کند و صدای ما باشد. ما به پشتوانهی جهانی نیاز داریم، پیش از آن که آخرین صفحه از آخرین کتاب و آخرین فریاد از آخرین دختر خاموش شود.»
اعضای شبکهی مشارکت سیاسی زنان افغانستان ممنوعیت آموزش زنان و دختران را در مکاتب و دانشگاهها را «نمونهی آشکار از آپارتاید جنسیتی و دشمنی آشکار با آیندهی کشور» دانستند.
به گفتهی آنها، طالبان با «سرکوب و خشونت گسترده… چهرهی یک حکومت استبدادی را نمایان ساخته است.»
شبکهی مشارکت سیاسی زنان افغانستان گفت که محدودیتهای طالبان تنها یک «بحران» حقوقبشری نیست، بلکه «جنایتی علیه آینده» است.
این نهاد گفت که انترنت تنها راه دسترسی زنان و دختران به آموزش است و خواستار اتصال مجدد انترنت فایبر نوری در افغانستان شد.
